τα όνειρα μου πάνε καμένα ήθελα την ψυχή μου κάπου να την ακουμπήσω για τον εαυτό σου για να ακούσεις για μια στιγμή για τον έρωτα σου ο έρωτας είναι μια μελωδία. μελωδία του έρωτα

πάντοτε διάλεγα πιο πιο λεπτά κλαδιά
εκεί ε νειοθα ασφάλεια έρωτα το μου την ψυχή ε βαλα μπροστά ε βαλα και το νου είμαι σίγουρος πάλι όχι θά μου πείς θα έρθω με φτερά κομμένα κάτι θέλω να σου πω φοβάμαι στα Καμίλα να πέσω
Ξέρω πάλι θά με πληγώνεις και δεν θα το αντέξω

ή θελα να μάθω πως νιώθεις εκεί κάτω θα βάλω την καρδιά μου. ξέρω δεν έχεις λογική αν το χέρι βάζεις στην καρδιά μου θα ειπαρχεις μόνο εσύ εκείνη την στιγμή να είσαι μονω εσύ αν είσαι εσύ βάλε λογική
σου δίνω το λόγο μου πως θέλω να σου κάνω μοναδικό πεδι